Ostatnio dodane zdjęcia
zdjęcie Latem malowane zdjęcie zdjęcie
zdjęcie Zbigniew Dąbrowski na to:
Dziękuję za radę i pozdrawiam.
zdjęcie lolek3 na to:
Najpierw zastosuj się do mojej rady, a potem możesz mnie mnie w smole wytarza ...
zdjęcie Qultura q.....ć! lolek3 na to:
Bóg zapłać za dobre słowo.
Ostatnie komentarze

gdy ciemno już - bogdan

133774
5minut iso 800 50d
132994
szkoda że tylko 200kb.....
131047
130330
129957
Halo (gr. hálos, „tarcza słoneczna”) – zjawisko optyczne zachodzące w atmosferze ziemskiej obserwowane wokół tarczy słonecznej lub księżycowej. Jest to świetlisty, biały lub zawierający kolory tęczy (wewnątrz czerwony, fioletowy na zewnątrz), pierścień widoczny wokół słońca lub księżyca. Zjawisko wywołane jest załamaniem na kryształach lodu i odbiciem wewnątrz kryształów lodu znajdujących się w chmurach pierzastych piętra wysokiego (cirrostratus) lub we mgle lodowej. Różne rodzaje kryształów lodowych, możliwych ustawień w powietrzu i dróg optycznych w kryształach sprawia, że występuje wiele efektów halo.

Najczęściej występuje tzw. małe halo o rozmiarze kątowym 22°, powstające przez załamanie na powierzchniach kryształów o kącie łamiącym 60°. W atmosferze polarnej lub w przypadku atmosfer planetarnych możliwe są okręgi halo o innych promieniach, jeżeli kryształy lodu mają kształt inny niż sześciokątne kolumny lub płytki (np. sześciany). Rzadziej widoczne bywa duże halo o rozmiarze kątowym 46°, powstające podczas załamania światła na krawędziach kryształów do siebie prostopadłych (kryształy lodu mają budowę graniastosłupa prostego o podstawie sześciokątnej).

Wielkość halo określa się na podstawie rozmiarów kątowych[1]. W zależności od punktu obserwacji efekt halo tworzą różne, tego samego kształtu, kryształy w chmurze, oświetlone w ten sam sposób. Do zjawiska nie sposób się zbliżyć, bo jest ono specyficznym obrazem Księżyca lub Słońca. Pozorna odległość do halo wynosi więc odpowiednio: ok. 400 000 km albo ok. 150 mln km. Natomiast zasięg widoczności halo określony jest przez rozmiar chmury, na której rozprasza się światło.
129341
129099
129080
129052
to takie ETTR
128719
takie balkonowe:)
127419
124077
124031
124010
123807
123795
121119
Koniunkcja ta jest wyjątkowo urodziwa, bo w głównych rolach wystąpują obiekty bardzo jasne, a jednocześnie zbliżące się do siebie na odległość tylko 2 stopni .Czyli Wenus,Jowisz i nasz satelita
121091
120971
120932
120826